Przygotowanie podłoża pod tynki jest bardzo ważną czynnością, ponieważ przekłada się na ostateczny efekt prac. Jest to złożony i czasochłonny proces polegający na przeprowadzeniu oceny podłoża pod względem: czystości, nośności, równości, stabilności, chłonności.
Czyszczenie podłoża
Oczyszczenie podłoża przed rozpoczęciem prac tynkarskich polega na usunięciu takich zabrudzeń jak np. kurz, lakier, tłuszcz, brud oraz inne zanieczyszczenia powodujące zmniejszenie przyczepności. Wszystkie luźne i słabo przylegające elementy należy usunąć. Zabrudzenia w postaci tłuszczu, smaru, itp. należy usunąć poprzez umycie gorącą wodą.
Nośność podłoża
Badanie nośności podłoża polega na zarysowaniu podłoża np. ostrym prętem bądź innym narzędziem. Jeśli podłoże łatwo się rysuje, a przy tym kruszy i odpada, oznacza to, że podłoże jest słabe. Jeśli podłoże rysuje się trudno, a podczas wykonywania badania nie powstają żadne inne uszkodzenia, oznacza to, że podłoże jest mocne. W przypadku murów, na których znajdują się stare tynki, przyczepność podłoża należy zbadać przez opukanie tynku młotkiem. W miejscach, gdzie tynk nie przylega do podłoża podczas opukiwania będzie słyszalny głuchy odgłos. Jeśli mamy wątpliwość co do właściwej przyczepności starego tynku do podłoża, stary tynk należy usunąć.
Równość podłoża
Równość podłoża przekłada się nie tylko na ilość zużytej zaprawy, ale również na estetykę wykonanego tynku. Podłoże można sprawdzić za pomocą poziomicy o długości 2 m. Poziomicę należy przyłożyć w różnych miejscach weryfikując czy nie ma większych szpar niż 4 – 5 mm. Nieduże nierówności można zniwelować za pomocą gotowych zapraw wyrównujących. Należy jednak pamiętać o wybraniu właściwej zaprawy w zależności od podłoża. Zaprawy wyrównujące można stosować również do wypełnienia ubytków oraz innych nierówności od 3 do 15 mm. W przypadku większych ubytków (do 30 mm) należy stosować zaprawy szybkotwardniejące. Zaprawy szybkotwardniejące charakteryzują się wysoką wytrzymałością oraz dobrą przyczepnością do każdego rodzaju podłoża za wyjątkiem drewna. Istniejące rysy w podłożu należy uzupełnić zaprawą. W tym celu należy poszerzyć szerokość rys do minimum 5 mm, tak, aby zapewnić głębokie wniknięcie zaprawy.
Stabilność podłoża
Stabilność podłoża dotyczy przede wszystkim podłoży z płyt gipsowo-kartonowych oraz płyt drewnopochodnych. Podłoże jest stabilne jeśli jest sztywne i się nie ugina. Ugięcie podłoża pod wpływem nacisku ręki nie powinno być większe niż 1 mm.
Chłonność podłoża
Zbyt wysoka chłonność podłoża powoduje bardzo szybkie wsiąkanie wody z zaprawy tynkarskiej, w wyniku czego może dojść do obniżenia wytrzymałości i przyczepności tynku do podłoża. Najprostszym sposobem sprawdzenia chłonności podłoża jest zwilżenie wodą oraz obserwacja, jak szybko woda wsiąka w podłoże. W przypadku, gdy wsiąkanie wody następuje zbyt szybko, tak jak na podłożach gipsowych czy z betonu komórkowego, chłonność należy ograniczyć. W celu obniżenia chłonności stosuje się emulsje gruntujące.
Zobacz też
Wymagania konstrukcyjne ścian i murów
Przyczyny i skutki uszkodzeń konstrukcji murowych
Rodzaje wiązania cegieł w murze